Oca
19

Yetişkinler İçin Süpermen – Man Of Steel

Yazan YariAydin 0 Yorum / 997 Kez Görüntülendi

 

Man-of-Steel_01

DC Comics’ten beslenen iki sinema adamının bu yeni Süpermen yorumu yönetmen Zack Snyder’dan daha ziyade yapımcı Christopher Nolan’dan etkilenmişe benziyor.

Süpermen; sahip olduğu olağanüstü güçler sebebi ile çizgi roman dünyasının krallarından olsa da, film versiyonları genelde eşit güçte düşman eksikliği ve zekanın aksiyondan daha önde yer alması sebebiyle günümüz seyircisine yavan gelen bir arşive imza atmıştı. Snyder-Nolan ikilisi ise görüldüğü kadarıyla projeyi üstlendiklerinde standart Süpermen denkleminde bir güncellemeye giderek ilgili materyali günümüz CGI ve adrenalin tutkunu aksiyon severlerin spektrumuna sokmayı başarmışlar.

 

 

Peki ikilinin imzası seriye nasıl bir bakış açısı getirmiş ? Bunu üç başlık altında toplamak mümkün.

1- Kripton hikayesinin dünyadaki hikayeye daha etkin ve çok görkemli şekilde eklemlenmiş olması.

2- İnsan entrikasının yerini denk güçte bir düşman ve kora kor savaşın alması.

3- Senaryonun yetişkinler için tekrar temellendirilmeye çalışılmış olması.

Yukarıda bahsettiğimiz ilk iki madde profesyonel zanaatkarlar olan yapımcı yönetmen ikilisi tarafından çok başarılı bir şekilde kotarılmışken, son madde biraz yapısal (ve kaçınılmaz) biraz da dramatik öğeler sebebiyle havada kalmış. Daha basitçe ifade edersek senaryo ciddi boşluklar içerir bulunmuş. Bunun yapısal sebebi, ana materyalin bilimsel bir kaygı taşımadan üretilmesi. Yani bilimsel açıklama gibi ama bildiğimiz fantastik öğelere daha yakın bir bilimsel altyapı ile yazılmış bir eserin 2013 yılında; bilimkurgunun, mevcut bilimsel bilginin bilgisayar teknolojisi marifetiyle son derece gerçekçi resmedilebildiği bir dönemine aktarılması ister istemez uyum sorunlarına yol açmış.

 

MAN_OF_STEEL_FLIGHT

 

Dramatik öğelerin senaryo boşlukları üretmesi ise filmin eleştirilecek belki tek, ama aynı zamanda acımasızca üzerine gidilmesi gereken ana sorunu. Filmi izlemeyenler için açmak istemiyorum (bu sefer bir değişiklik olarak) ancak izleyenlerin anlayabileceği bu sıkıntı şöyle özetlenebilir; Seyirciyi yaşayabileceği en coşkun ve görkemli katarsisle uğurlamak için yapay giriş ve gelişme sekansları hazırlamak. Bu olgu, bazen Clarke’ın babası ile yaşadığı son anındaki gibi acımasızca ve mantıksızca karşımıza çıkabildiği gibi bazen filmin daha doğrusu hikayenin 15. dakikada bitmesini gerektirebilecek seçeneklerin izleyiciye sunulması şeklinde de kendisini gösterebiliyor. Senaryo boşluklarının ilk türü filmin kalifiye bir senaryosu olmasını engellediği için eleştirilebilinir  ve bir çizgi roman uyarlaması için affedilebilir olmakla birlikte, ikinci tür boşluklar bu derece büyük, görkemli ve hakkını yemeyelim başarılı bir üst düzey projede affedilmez olabiliyor. Bir filmin senaryosu onu son saniyesine kadar taşımalıdır, eğer senaryo kurulu hikayenin aslında kurulmasına gerek olmadığına dair birçok alternatifi bizlere sunuyorsa; o zaman maalesef bu olgu, mükemmel bir inşaat projesindeki küçük denklem hatalarının vereceği sonucu verir, o bina yıkılır.

 

RusselCrow man Of Steel

 

Neyse ki bu bina sadece kumdan bir kale, dolayısıyla bizim binaya yaklaşımımızın da mimarından daha ciddi olmasına gerek yok. Son tahlilde, Christopher Nolan bir tür “iyi fikirler bulan”,  Zack Snyder ise grafik görsellik bazlı yönetmenler olarak tanımlanabilir. Ama ikisi de derinlik adına bir şey vermek iddiasında yönetmenler değil. Bu sınıfa örneğin J.J.Abrams’ı da ekleyebiliriz. Bu zanaatkarlar “cool” filmler yapacaklardır, eski rüyaları bugünün formatında bize sunacaklar; günümüz teknolojik konseptlerini, popüler kültürünü, denenmiş Hollyood formüllerini komplike çatılar altında ancak ruhtan yoksun formatlarda önümüze koyacaklardır. Bu yüzden türdeki potansiyel bir senaryo krizi aslında günümüz sinema sektöründe o kadar da büyük bir sorun sayılmaz.

Man Of Steel de işte tam olarak bu sınıfta bir film. Aksiyonu en bol, görkemi en büyük, görselliği en hayranlık uyandıran Süpermen filmi. Temposu, kurgusu ve duygusal yoğunluğunun dozu mükemmel ayarlanmış. Oyunculuklar birinci sınıf, küçük nüanslar adrenalin uyarıcı, ana karakterler tarihçe sahibi. Hatta senaryonun boşlukları dışında kuruluşu bile başarılı; lineer olmayan, flashbacklerle örülmüş bir Süpermen ve ailesi tarihçesi, Zod’un  fiillerinin anlamlı motivasyonu, uzaylı istilacılarla savaşan askerler şahsında seyircinin çatışmaya birinci tekil şahıs olarak dahil edilmesi gibi…  Doğrusu saymakla bitmez zanaatin tatminkarlığı.

 

general-zod-man-of-steel

 

Buraya kadar gelmiş yazıyı beklendiği gibi, “Peki sanat nerede ?” diye bitirmek türe haksızlık olur, ancak ” Bu üstün zanaat daha tutarlı bir senaryoyu da içermiyor mu ?” sorusuyla yetinmek tüm makaleyi özetleyecektir sanıyorum, üstelik Kripton’a yeni bir mitoloji ve elle tutulur bir tarihçe de yazmayı başardıktan sonra…

YarıAydın

Kategori: sinemaloji

Yorum Yaz