Bir an içinde kendisini hem şımarık ve düşüncesiz hissetmekten kıpkırmızı bir şaşkınlığa sürüklenmiş buldu Alais. Ardından öteki kadının yüzünde beliren hızlı gülümsemeyi görünce, içindeki gerginlik ve suçluluk bir kahkahayla dağılıp gitti. ‘Korkunç biri değil mi?’ dedi. ‘Gelecek yılki Festival’e kadar evlenmezse kendini son derece dramatik bir şekilde öldüreceğine dair yemin edip duruyor.’ Catriana başını salladı. ‘Evdeyken onun gibilerden tanırdım,’ dedi. ‘Yollarda da birkaçına rastladım. Hiçbir zaman anlayamadım onları.’ ‘Ben de’ dedi Alais biraz fazla hızlı. […]

Babası aksini söylemiş olsa bile onun kibirli ya da kendini beğenmiş biri olmasını beklemişti Alais. Ama genç adamda buna dair en ufak bir iz göremedi. Diğer adam, Alessan ise ondan belki on beş yaş daha büyük görünüyordu; hatta daha da fazla. Dağınık siyah saçları şakaklarında erkenden kırlaşmaya başlamıştı — daha doğrusu gümüşe çalıyordu. İnce, ifadeli bir yüzü; berrak gri gözleri ve geniş bir ağzı vardı. Alais’i biraz ürkütüyordu; üstelik daha ilk andan itibaren babasıyla kolayca […]