Bilim Kurgu Öykü: Evrenin Sonu

Gecelerin karanlığına bilincini bırakmamak için mücadele verdiği bilmem kaçıncı gündü bugün. Uyanmak veya uyumak, onun için fazlasıyla geride kalmıştı, ne kadar olduğunu hatırlayamadığı kadar uzun bir zaman öncesinin hatıraları gibiydiler. Kendini gerçekten ne kadar insan olarak adlandırabilirdi, artık ondan da emin değildi. Sadece bazı düşünceler, gidip geliyordu kendisine ve onu değiştirip başkalaştırıyordu sürekli olarak. Bütün yaşayan ve yaşamış olanların hatıraları, düşünceleri, hayalleri, duyguları, kendilerinden dahi gizledikleri onun için sıradan şeylerdi artık. Sanki bütün evrenin içerisinden […]

Devamını Oku »