Etiket: bilimkurgu öykü

Hayatın ve Hayalin Birleştiği Yere Dair Bir Öykü: Da(c)kt(y)ilo(s)

tarihinde tarafından

Avukat Mehmet Yeşil o sabah aracını adliyenin otoparkına park edip, cübbesini ve çantasını birer eline aldığında, aklındaki konu, biraz sonra gireceği izale-i şüyu davası değil başka bir şeydi. Bununla birlikte bunu açık edecek de değildi, bu onun küçük gizli sırrıydı. “Oooo, Mehmet Bey, günaydın. Düşünceli görünüyorsun?..” “Vay vay vay, Rıfat’cığım, yok ya bir şey, sabah mahmurluğu, sen nasılsın?” “Çok şükür. Kaç davan var bugün?” “İki tane” “Sonra” “Sonra yazıhaneye geçeceğim.” “Öğlen yemeği birlikte yiyelim öyle […]

Devamını Oku »

Yapay Zeka ve Günlük Yaşam Hakkında Bir Bilim Kurgu Öyküsü: Çöpçü

tarihinde tarafından

Oğlumu üç senedir görmedim. Üç sene önce bana attığı bu son mesajda görmüştüm onu, o zaman beş yaşındaydı. Tüm çocukluğunu kaçırmanın acısını içimde yaşarken acaba diyorum, Ay’a yerleşmekle iyi mi yaptım? Düşününce, elimde ona dair sadece birkaç hayalet var. Ama annesiyle görüşmeye devam edemezdim, yaptığından sonra olmazdı, olamazdı. Mahkeme de velayeti bir çöpçüye verecek değildi ya… “Güle güle babacığım, çabuk gel olur mu?” Bu hologramı her seyrettiğimde aynı acıyı yaşıyorken neden tekrar tekrar izliyorum bunu? […]

Devamını Oku »

Doğal ve Yapay’ın Buluştuğu Bir Öykü: Yeni Ay

tarihinde tarafından

“Yirmi ikinci yüzyıla girmemize sadece dört ay kaldı” diye düşündü Orkun “Ve yüz yirmi yaşındaki bu masaj koltuğu hala kuyruk sokumuma bir aparatını sokmaya çalışıyor. Hiç mi kullanıcı geri bildirimi yapılmadı buna bugüne kadar?” Aslında masaj koltuğundan tek derdi bu değildi, koltuğun boynunu ovarken omurgasını kırmasından veya ensesine çıktığında omurilik soğanını ezmesinden de korkuyordu. Her şeyin ötesinde makinanın bunu yapmak istediğine dair rasyonel olmayan bir his taşıyordu içinde. Sanki gece karanlıkta yatıp ayağı pikesinin dışında […]

Devamını Oku »

Bilimkurgu ve Mitolojik Öğeler Taşıyan Bir Öykü: Umut Olmak

tarihinde tarafından

UMUT OLMAK* “Mutlu musun Prometheus ?” diye sordu kadın. “Sevgili Venüs; senin için aşk, güzellik ve arzu ne ise, benim için de devrim, değişim ve yenilik arayışı odur. Bu tutkular var olduğu sürece ben de elbette mutluyum. Yani, en azından bu biçimim öyle hissediyor.” Kadın gülümsedi. Herhangi bir ölümlünün görmesi halinde kelimenin tam anlamıyla aklının başından gideceği bir gülümsemeydi bu; Venüs’ün güzelliğine doğrudan maruz kalan insanlar, ona sahip olmanın arzusuyla kendilerini tüketirlerdi.  Ama Uranüsle – […]

Devamını Oku »