Zaman Ejderhalar zamanıydı. Ulu kanatları, dev gövdeleri ve keskin zekâları vardı. Açtılar. Daima açtılar. Asil duruşlarının altında sinsi, kibirli ve vahşiydiler. Gökyüzünde kanat açtıkları zaman yeryüzüne vuran gölgeleri ölümün karanlığını taşırdı. Öldürülmesi zor yaratıklardı. Zekâları ve kuvvetleri onları kurbanları, insanlar, karşısında üstün kılıyordu. Her ölen ejderhanın ölüsüne yirmi cesur adamın ruhu eşlik ederdi. Alevleri yakar, kuyrukları yıkar, pençeleri parçalar, dişleri en kalın zırhı delip kemikleri ezerdi. Her biri kendi efendisiydi. Birbirleriyle kavga etmekten çekinmezlerdi. Gökyüzünde […]
Devamını Oku »
