Tomasso, daha kendinden emin, daha az suçlu görünmenin zamanı geldiğini düşündü. “Askerlerinize söylediğim kötü düşünülmüş sözlerim için beni affedin, lordum. Burada olduğunuzu bilmediğimden, sadece sizin isteklerinizi bilmeden hareket ettiklerini tahmin ettim.” “İsteklerim değişir,” dedi Alberico ağır, değişmeyen sesiyle. “Onların bu değişiklikleri sizden önce bilmeleri olası bar Sandre.” “Elbette, efendim, elbette. Onlar—” “İstedim,” dedi Barbadior’lu Alberico, “babanızın tabutuna bakmak. Bakmak ve gülmek.” Eğlenmeye yönelik bir eğilim belirtisi göstermedi. Tomasso’nun kanı aniden damarlarında buz kesti. Alberico onun […]